Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΗΣ
Για να αποκτήσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορίας που αφορά την απελευθέρωση του χωριού απο το τουρκικό ζυγό θα αναφερθούμε με συντομία στην πολιτική κατάσταση της εποχής εκείνης.
η παρακμή και η αποσύνθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ευνόησε την ανάπτυξη ευνοϊκού ανταγωνισμού για την επέκταση των συνόρων σε όλους σχεδόν τους βαλκανικούς λαούς
Η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου 3-3-1878 άφηνε υποσχέσεις για μελλοντικές μεταρρυθμίσεις στην Κρήτη Θεσσαλία και Ήπειρο.
Το 1881 με το συνέδριο του Βερολίνου αποφασίστηκε να δοθεί στην Ελλάδα η Θεσσαλία εκτός της περιοχής του Ολύμπου και λωρίδα της Ηπείρου που θα περιλάμβανε την περιοχή της Αρτας με οριογραμμή το ποταμό Άραχθο.
Τότε έχουμε και την αποχώρηση απο την πόλη της Αρτας των τούρκων και την εγκατάσταση τους για λόγους ευνόητους στην νεοκτιθήσα πόλη Νέα Φιλιππιάδα και την κατασκευή του τούρκικου στρατώνα στην Στρεβίνα στην σημερινή θέση του δημοτικού Σχολείου.
Το 1912 έχουμε στα Βαλκάνια ένα διπλωματικό οργασμό. Υπογράφονται διαδοχικές μυστικές συμφωνίες αμυντικού κυρίως χαρακτήρα και μή επίθεσης ανάμεσα σε Βουλγαρία -Σερβία συνθήκη φιλίας (29/2) , Ελληνοβουλγαρική συμφωνία παρά τις διαδωνίες για την Μακεδονία (16/5), και Μαυροβουνίου-Σερβίας (9/12).
Ετσι έχουν τα βαλκανικά κράτη χωρίς κοινό αμυντικό σύμφωνο , βρέθηκαν με διμερείς συμφωνίες ενωμένα - αλληλέγγυα κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στις 20-9-1912 ο Βενιζέλος υπουργός τότε των Στρατιωτικών διορίζει υποστράτηγο των δυνάμεων στην Ηπειρο τον Κων.Σαπουντζάκη με σκοπό να οχυρωθεί στην συνοριακή γραμμή Μέτσοβο-Άρτα-Αμβρακικό . και ή δυνατόν να πραγματοποιήσει και επιθετικό πόλεμο παρά τις διαφωνίες των πολιτικών
4-10-1912 Στα λιμάνια της Σαλαώρας και Πρέβεζας έχουν καταπλεύσει τα δυο κανονιοφόρα πλοία "Antalia" και " Tokat"" με σκοπό να προστατέψουν τις θαλάσσιες μεταφορές.
6-10-1912. Εχουμε την πρώτη ένοπλη εμπλοκή στην Γέφυρα της Πλάκας όπου ο 2ος λόχος του 3ου τάγματος ευζώνων με την βοήθεια των κατοίκων Ραψίστας (Πλαταννούσας) και Βορδού (Μονολίθι) επετίθονται εναντίον των Τούρκων και τους τρέπουν σε φυγή ελευθερώνοντας έτσι τους σταθμούς Πλάκας και Πλαταννούσας..
Το μεσημέρι της ίδιας μέρας (6-10-1912) δυο τάγματα πεζικού υποστηριζόμενα από το πυροβολικό περνούν το θρυλικό γεφύρι τη Αρτας και διαλύον τους μεθοριακούς σταθμούς των τούρκων και με την επέλευση της νύχτας καταλαμβάνουν το Γρίμποβο και εγκαθιστούν προφυλακές. την 7-8- Οκτωβρίου τμήματα του στρατού καταλαμβάνουν τους Κουμζιάδες ενώ άλλο τμήμα κατευθύνεται προς το Άνώγι και Κιάφα .την επόμενη ο ελληνικός στρατός δέχεται σφοδρότατη επίθεση απο 3.000 τούρκους και εγκαταλείπουν τις προφυλακές Κουμζιάδων και Γριμπόβου και φθάνουν ατάκτως στην πόλη της Αρτας. την 10 Οκτωβρίου ο ελληνικός στρατός ανακαταλαμβάνει την περιοχή μέχρι την Κιάφα ενώ άλλο τμήμα του Στρατού βαδίζει τη νύχτα της 11ης προς 12η Οκτωβρίου 1912 προς την Στρεβίνα όπου ύστερα πο σφοδρή επίθεση εν μέσω καταρρακτώδους βροχής ελευθερώνει το χωριό και στην συνέχεια; αμαχητί την Φιλιππιάδα διότι ο Εσατ Πασάς φοβούμενος την κυκλωτική κίνηση του ελληνικού στρατού είχε δώσει διαταγή εκκένωσης της περιοχής της Φιλιππιάδας. Ταυτόχρονα απελευθερώνονται το Ελευθεροχώρι και η γέφυρα της Παντάννασας.
Με την κατάληψη της Στερβίνας και της Φιλιππιάδας είχε σαν αποτέλεσμα να διακοπεί η επικοινωνία του τούρκικου στρατού της Πρέβεζας με τα Γιάννενα μέσω Φιλιππιάδας και απο τα Πέντε Πηγάδια μέσω Στρεβίνας.
Μετά την παραμονή του Στρατού για τέσσερις μέρες στην περιοχή μας συνεχίστηκε η νικηφόρος πορεία πρός απελευθέρωση και των υπόλοιπων περιοχών της Ηπέιρου.